وقتی که تو 1ساله بودی به اصطلاح تو را تروخشک می‌کرد و تو گریه کردن تا صبح از او تشکر می‌کردی

وقتی2ساله بودی او بهت یاد داد چه جوری راه بری و تو هنگامیکه صدات می‌زد محل نمی‌گذاشتی،اینگونه تشکر می‌کردی.

وقتی4ساله بودی او برات مدادرنگی خرید و توهم با رنگ کردن میز ودیوار ازش تشکر می‌کردی.

وقتی7ساله بودی او تورا تا مدرسه‌ات همراهی می‌کرد.تو هم با فریادزدن:"من نمی‌خواهم بروم"ازش تشکر کردی.

وقتی9ساله بودی هزینه کلاسهای اضافه‌ات رو پرداخت.توهم بدون زحمت دادن به خودت برای تشکر ازش فقط فکر مسخره‌بازی بودی.

وقتی12ساله بودی او تو را از دیدن بعضی از فیلمهای تلویزیون وماهواره برحذر داشت توهم،صبر کردی تا از خونه بیرون بره و کارخودت رو بکنی اینجوری ازش تشکر کردی.

وقتی 21ساله بودی او به تو پیشنهاد یک خط مشی برای آینده‌ات داد تو هم با جواب اینکه :"من نمی‌خوام مثل تو باشم،فکرای تو قدیمیه"ازش تشکر کردی.

وقتی25سالهبودی،اوکمکت کرد تا هزینه‌های عروسی رو پرداخت کنی،ودرحالیکه گریه می‌کرد بهت گفت:"دلم خیلی برات تنگ میشه"تو هم بجاش،یه جای دور برای زندگیت انتخاب کردی تا مادرت مزاحمت نشه.

وقتی 30 ساله بودی او از کس دیگری فهمید که توبچه‌دار شدی به تو زنگ زد و توهم با گفتن:همه چیز دیگه تغییر کرده ازش تشکر کردی"

وقتی50ساله بودی او دیگه خیلی پیر ومریض شده بود.تو هم با گفتن اینکه والدین،سربار فرزنداشون میشن،ازش تشکر کردی.

وسپس...

یک روز بهت میگن مادرت در تنهایی مرده و جنازه بو گرفته او را همسایه پیدا کرده وتو....وتو راحت میشی

اما تمام کارهایی که درحق مادرت انجام ندادی مثل تندر بر قلبت فرود میاد.

اگه مادرت هنوز زنده است؟،فراموش نکن بیشتر از همیشه بهش محبت کنی...دوستت دارم مادر